Μετά από αρκετό ψάξιμο βρήκα την αντζέντα που είχα σημειώσει τον κωδικό του μπλογκ μου. Όχι πως έχει καμια σημασία. Δεν έχω και τίποτα καινούριο να γράψω. Κάθε μέρα κατρακυλάω όλο και περισσότερο στο βούρκο. Δε μ'ενδιαφέρει τίποτα, δεν έχω όρεξη για τίποτα..
Την προηγούμενη βδομάδα συναντήθηκα με κάτι παλιές φίλες μου για να πάρουμε δώρο σε μια που παντρεύεται και μετά πήγαμε για καφέ υποτίθεται να τα πούμε. Και οι δυο κουβάλησαν τους γκόμενούς τους μόλις καθίσαμε. Άλλη όρεξη δεν είχα από το να κρατάω το φανάρι σε ζευγαράκια. Κάθισα λίγο και μετά σηκώθηκα και έφυγα προφασιζόμενη κάποια δουλειά. Τι να έκανα; Αφού μίλησαν μαζί μου κανα δεκάλεπτο και μετά ήρθαν οι γκόμενοί τους και εμένα με έγραφαν κανονικότατα. Και τους είχα και να σαλιαρίζουν. Αφού θες να βγεις με κάποια φίλη σου τον γκόμενο τι τον κουβαλάς μαζί; Αφού έτσι κι αλλιώς είναι όλη τη μέρα μαζί.
Τη δουλειά την απεχθάνομαι όσο πάει και περισσότερο. Αλλά έχω ανάγκη τα λεφτά. Σκέφτομαι ότι είναι κάτι προσωρινό μέχρι να βρω κάτι καλύτερο κάποια στιγμή, αν ποτέ γίνει αυτό βέβαια. Από κει μου την πέφτει ένας κωλόγερος. Αυτό μου έλειπε. Δεν κοιτάει να βρει μια στην ηλικία του που σε λίγο θα είναι με το πι.
Τελευταία μου βγαίνει απίστευτη κακία και επιθετικότητα, αλλά δεν μπορώ να το ελέγξω. Δεν μπορώ να εμπιστευτώ κανέναν πια. Όποτε κλείνω τα μάτια και φαντάζομαι το μέλλον μου με φαντάζομαι μόνη. Να έχουν περάσει τα χρόνια και εγώ να εξακολουθώ να είμαι μόνη με το μόνο δρόμο που ξέρω να είναι σπίτι-δουλειά και αντίστροφα.
Αυτά προς το παρόν, έχω να βάλω πλυντήριο τώρα και να κάνω και άλλες δουλειές του σπιτιού.
-
2 σχόλια:
ΝΑ μη σε φοβιζει η μοναξια..δεν σιχαθηκες πια τους υποκριτες της ζωης??κι εγω μονη θα ειμαι..ευτυχως εχω κι ενα παιδι που ελπιζω να με επισκεπτεται μια φορα την εβδομαδα..εστω
δεν περιμενω απο κανεναν τιποτα!!
δεν θα νοιαστει κανεις ετσι κι αλλιως
βαρεθηκα και σιχθηκα τους δηθεν γυρω μου
φιλια πολλα και οσο για τις φιλες που φεραν γκομενους καλα εκανες κι εφυγες...γκομενο ρε γαμωτι μου βρισκουμε οποτε θελουμε..φιλες δεν βρισκουμε..αλλα δεν θα σε καταλαβουν και να τους το πεις..
τα ιδια κι εγω μια ζωη
σιχαθηκα πια
*Ψυχασθενή* μου βαρέθηκα και την μοναξιά και τους υποκριτές της ζωής και την ίδια τη ζωή.
Δυστυχώς πλέον ούτε το ίδιο σου το αίμα την οικογένειά σου δεν μπορείς να εμπιστεύεσαι. Σου εύχομαι αυτό να μην ισχύει με σένα και το παιδί σου και να είναι δίπλα σου για πάντα.
Μπορεί να το καταλάβουν αυτό όταν χωρίσουν. Μα τότε θα είναι αργά και θα χτυπιούνται. Βέβαια αυτές προφανώς δε θα είναι καταραμένες και όλο και κάποια θα βρουν για φίλη.
Δημοσίευση σχολίου