Θράσος

Καιρό είχα να γράψω. Μια ασθένεια με κράτησε μακριά από τον υπολογιστή και ακόμα δεν έχω γίνει καλά. Είμαι με αναρρωτική στο σπίτι και για να πω την αλήθεια, με ανακουφίζει το γεγονός ότι δε θα βγω έξω και δε θα πάω στη δουλειά, δε θα δω τα μούτρα κανενός.

Αυτό που μου κάνει εντύπωση για άλλη μια φορά (εντύπωση που λέει ο λόγος δηλαδή, το έχω συνηθίσει πλέον) είναι το πως ξεσκίζονται όλοι να σε πάρουν τηλέφωνο όταν χρειάζονται κάτι ή μια εξυπηρέτηση, ενώ τον υπόλοιπο καιρό σε γράφουν εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Αυτό δεν το περίμενα ούτε από σένα όμως. Ενώ ξέρεις ότι ήμουν άρρωστη και συγχρόνως ήμουν και στις δύσκολες μέρες του μήνα και δεν μπορούσα ούτε να κουνηθώ από το κρεβάτι μου, το μόνο που είπες είναι να πάω στο γιατρό ή να πάρω κανένα φάρμακο.

Αν μπορούσα ηλίθιε δε θα πήγαινα; Αν είχα φάρμακα δε θα έπαιρνα; Για να πάρω πρέπει να μου τα γράψει γιατρός τα συγκεκριμένα! Από τη στιγμή που δεν μπορούσα ούτε να σηκωθώ και να περπατήσω από τον πόνο πως θα πήγαινα στο γιατρό; Και ήξερες ότι είμαι μόνη εντελώς εδώ! Όταν όμως χρειάζεσαι κάτι κατευθείαν παίρνεις τηλέφωνο και αν δεις ότι δεν απαντάω σε κάποιο μήνυμά σου, στέλνεις και ξαναστέλνεις μέχρι να πάρεις απάντηση. Και το θράσος σου; Να μου λες ότι ενδιαφέρεσαι! Ενώ δείχνεις το εντελώς αντίθετο! Και δεν είμαι χαζή για να μην το καταλάβω! Δεν απαιτώ να σε νοιάζει. Απαιτώ όμως να μην προσπαθείς να με δουλέυεις μέσα στα μούτρα μου.

Τη βδομάδα που μας πέρασε μια παλιά μου φίλη από τη σχολή έκανε πάρτυ και με κάλεσε. Φυσικά δεν πήγα για πολλούς λόγους. Ο ένας ήταν ότι δούλευα ως αργά εκείνη τη μέρα και την επόμενη έπρεπε να ξυπνήσω πρωί. Ο άλλος ότι μου ήρθε περίοδος εκείνη τη μέρα και πέθαινα στον πόνο. Έπειτα, η κοπέλα αυτή στο προηγούμενο πάρτυ που είχε κάνει δε με είχε καλέσει και όχι μόνο αυτό, ζήτησε και από την κοινή παρέα να μην πουν σε μένα και μια άλλη κοπέλα ότι κάνει πάρτυ! Άλλωστε και να πήγαινα δε θα είχα με ποιον να μιλήσω. Αλλά κάτσε λίγο ρε συ, τι είμαι εγώ για να έρθω στο πάρτυ σου τώρα που με καλείς, ενώ τότε έκανες το παν για να μην το μάθω, από τη στιγμή που κάθε βράδυ ήμασταν μαζί; Και για την ακρίβεια μου φορτωνόσουν ενώ ήμουν με το φίλο μου; Τι είμαι εγώ, δουλικό σου τη μια να με χρειάζεσαι και την άλλη να με πετάς; Το πισώπλατο θάψιμο που έφαγα όλα αυτά τα χρόνια βέβαια δεν το συζητώ καν.

Τελοσπάντων, είχα τα ψυχολογικά, έχω και τα σωματικά τώρα. Πάω να ξαπλώσω γιατί θα ανεβει πάλι ο πυρετός.