Όταν...

Όταν γυρνάς κάθε μέρα από τη δουλειά και σε περιμένει ένα άδειο σπίτι...
Όταν περιφέρεσαι σαν φάντασμα στο σπίτι σου με μόνη παρουσία το είδωλό σου στους καθρέφτες...
Όταν κάνεις γκριμάτσες στον καθρέφτη γιατί δεν αντέχεις πια να βλέπεις τη μιζέρια ζωγραφισμένη στο πρόσωπό σου...
Όταν σε παίρνει ο ύπνος το βράδυ με το τηλεκοντρόλ σαν προέκταση του χεριού σου...
Όταν δε θέλεις να κοιμηθείς επειδή τα όνειρα θα σου θυμίζουν όσα έχασες...
Όταν δε θέλεις να ξυπνήσεις γιατί θα συνειδητοποιήσεις ακόμα μία φορά πως η ύπαρξή σου έχει λόγο μόνο στα όνειρα...
Όταν δε θέλεις να σηκωθείς από το κρεβάτι γιατί ξέρεις πως θα είναι για να μισήσεις ξανά τη ζωή σου...
Όταν χαίρεσαι που θα πας στη δουλειά γιατί είναι ο μόνος λόγος για να βγεις από το σπίτι αλλά παράλληλα δυσανασχετείς γιατί θα προτιμούσες να μην ξαναβγείς έξω ποτέ...
Όταν το μόνο που σε παρηγορεί είναι η δουλειά σου γιατί είναι ο μόνος χώρος που βλέπεις και κανέναν άνθρωπο και σταματάς να σκέφτεσαι...
Όταν όλα όσα σου ανήκαν έχουν κάνει φτερά...
Όλα σου τα όνειρα γκρεμίζονται.
Και αυτό είναι η πραγματικότητα.
Ο εφιάλτης όταν είσαι ξύπνιος.